Raportowanie schematów podatkowych (MDR) miało od początku jeden cel: dać administracji szybki sygnał o uzgodnieniach, które mogą prowadzić do korzyści podatkowych. W praktyce MDR stał się jednak jednym z najbardziej obciążających obowiązków compliance – czasochłonnym, formalnym i trudnym do zaimplementowania w organizacji, zwłaszcza przy transakcjach, restrukturyzacjach czy finansowaniu.
Ostatnie miesiące przyniosły wyraźne zintensyfikowanie podejścia do cen transferowych: Z jednej strony, mamy coraz więcej cyfryzacji i ustrukturyzowanego raportowania. Administracja wyraźnie mówi, że informacja TPR służy do analizy ryzyka i porównań danych między podatnikami proponując nowy wariant formularza TPR-C/TPR-P. Jednocześnie ciężar odpowiedzialności przenoszony jest na lokalną dokumentację cen transferowych, której elementem obligatoryjnym ma być oświadczenie o rynkowości transakcji. Równolegle pojawiają się zapowiedzi deregulacje (m.in. w obszarze podpisywania TPR czy też raportowania dla mniejszych podmiotów), które mogą zmienić organizację procesu compliance.
W 2026 r. w życie wchodzą nowe obowiązki związane z publicznym raportowaniem Country-by-Country (Public CbC R), które zmieniają dotychczasowe zasady przygotowywania i publikowania informacji podatkowych przez największe grupy kapitałowe. Dla firm działających globalnie to nie tylko obowiązek sprawozdawczy, ale również element budowania transparencji i wizerunku wobec inwestorów, klientów oraz rynku.