Spółka nieruchomościowa zaskarżyła decyzję organu administracyjnego dotyczącą odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych związanych z zapłatą podatku. Spór powstał po tym, jak spółka omyłkowo przelała należność podatkową na niewłaściwy rachunek bankowy US, dedykowany do podmiotu powiązanego ze spółką. Pomimo terminowej zapłaty podatku, organ wszczął postępowanie egzekucyjne i obciążył spółkę wysokimi kosztami egzekucji. Spółka wniosła o ich umorzenie.
Organ uznał, że nie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające umorzenie kosztów egzekucyjnych. Wskazał, że spółka nie wykazała wystarczająco ważnego interesu ani interesu publicznego, który uzasadniałby ulgę. Organ przeanalizował sytuację finansową spółki i uznał, że nie jest ona na tyle trudna, by umorzyć koszty.
Spółka argumentowała, że egzekucja była niezasadna, ponieważ zobowiązanie podatkowe zostało faktycznie uregulowane, a błąd miał charakter techniczny. Spółka wskazała, że organ nieprawidłowo ocenił jej sytuację finansową oraz nie uwzględnił wyjątkowego i tymczasowego charakteru pomyłki. Podkreślono, że nałożone koszty są nadmierne i nieproporcjonalne, a działania organu naruszają zasady sprawiedliwości oraz zaufania do administracji publicznej.\
Zarówno WSA jak i NSA podzieliły argumentację Spółki wskazując, że „w interesie publicznym leży takie prowadzenie postępowania, by nie narażać strony na ponoszenie kosztów, których wygenerowanie było skutkiem omyłki nieprowadzącej do pokrzywdzenia wierzyciela publicznoprawnego. W interesie publicznym jest takie działanie organu, które nie podważa do niego zaufania, zaś państwo nie może wobec obywatela stosować instytucji procesowych przy wykorzystaniu aparatu urzędniczego w sposób, który budzi zasadnicze wątpliwości co do ich sprawiedliwości.”\
Sygn. NSA III FSK 486/25
